Ошол күнү эртең менен мен 6:58де, ойготкучтан эки мүнөт мурун ойгондум. Жатып алып, анын шыңгырашын күттүм. Ал шыңгырады. Экөөбүз тең өз ишибизди аткардык. Эмне үчүн мунун баарын ушунчалык так эстеп калганымды азыр да билбейм. Мурун кечээ кечинде эмне жегенимди да эстечү эмесмин. Ал эми азыр бүт эртең мененди мүнөтүнө чейин эстейм, аны бирөө үстөлгө жайып, ар бир майда-чүйдөсүнө жазуу жапыштырып койгондой. Кыязы, менде бош убакыт көп болуп калды. Ашканадагы колонка: «Кутман таң. Бүгүн плюс үч градус, булуттуу, жаан-чачындын ыктымалдыгы кырк пайыз», — деди. Кырк пайыз жамгыр деген эмне экенин эч качан түшүнгөн эмесмин. Жамгыр шаардын кырк пайызына жаайбы? Күндүн кырк пайызында жаайбы? Же колонка өзү билбейт, бирок айтканга уялабы? Мага үчүнчү вариант көбүрөөк жакчу. Ал колонканы мага бир аз окшоштуруп коёр эле.